Antwone. Geldi.
Antwone geldi.
Bu Antwone.
Antwone?
İlk çağrı. İlk çağrı.
-Kahretsin. Berkley? -Ne?
-10 dakikadır oradasın. -Kapa çeneni.
Bir gün şef seni bir Hollywood duşu alırken yakalayacak.
Seni ihbar etmeliyim. Haydi, yürü be.
-Çekil yolumdan, muhbir. -Yürüsene. Evet.
Korktun.
Kes oynamayı oğlum.
Ne var, ne yok, Fisher?
Uzak durmazsan kellen olmayacak.
Suratındaki ne?
Bir şey daha söyle. Söyle. Çenen durmuyor.
Bırak onu.
-Ne dövüşüyorsunuz? Sakin olun. -Ben sakinim. Sakinim.
Hasta serseri.
Astsubay Fisher, 128. maddeyi ihlalden suçlanıyorsun:
Senden yüksek rütbeli bir astsubaya saldırı.
-Savunman ne? -Suçluyum komutanım.
İfadende Astsubay Berkley'yin seni ırkçı bir hakaretle tahrik ettiğini söylüyorsun.
-Bu doğru mu? -Evet komutanım.
Astsubay Berkley, Astsubay Fisher'a ırkçı sözler söylediniz mi?
Hayır komutanım.
-Hazır olda kal! -Hazır olda kal.
Burası Birleşik Devletler Donanması, evlat. Seni suçlu buluyorum.
2 ay 200 dolar ceza kesilecek. 45 gün gemiden çıkmayacaksın.
Ve görev süren 45 gün uzayacak.
Rütbeni astsubay çavuştan deniz piyade erine indiriyorum.
Ve önümüzdeki sefer döneminden önce psikiyatri kliniğinde. . .
. . .muayene edilmeni öneriyorum. Gidebilirsin.
-Ne oldu? -Nasıl gitti?
Hep aynı şeyler. Psikiyatri kliniğine gidecekmişim.
-Tımarhaneye mi? -Farmer, kapa çeneni.
Deli doktoruna içini dökmek ha? Vay be.
TIP MERKEZİ A.B.D. DONANMASI PASİFİK FİLOSU
Haftaya görüşürüz.
Er Fisher.
Bu taraftan.
İlk gelişin değilmiş. Dr. Williams'ı mı gördün?
Hayır, o beni gördü.
-Karınız mı? -Evet.
Otur.
-Dövüşmeyi seviyormuşsun. -Bazıları ancak böyle öğreniyor.
Ama öğretmenin bedelini sen ödüyorsun.
-Anlatmak ister misin? -Neyi?
Seni rahatsız eden şeyi.
Neden bir şey olması gerekiyor?
Neden? Bir beyaza saldırdım diye bende bir sorun olması mı gerek?
''Psikiyatra gönderin. Herif amirini öldürmeye kalktı. Delirmiş olmalı. ''
-Amacın donanmadan ihraç mı? -Amacım falan yok.
-Sonun o görünüyor. -Donanmadan çıkmak istesem giderim.
-İzinsiz ayrılma? -Donanma böyle diyorsa, evet.
-Sorunları kaçarak mı çözersin? -Benim sorunum yok.
Nerelisin Fisher?
-Çocukluğun nerede geçti? -Cleveland'da.
Ailen hala orada mı?
-Hiç ailem olmadı. -Öldüler mi?
Hiç. . . Hiç ailem olmadı.
Bu seni bir tıp mucizesi yapar, Er Fisher. Nerelisin?
Bir kayanın altından geliyorum.
Tamam.
Peki.
Tamam, seninle haftaya görüşeceğim.
-Gelmeyeceğim. -Neden?
-Çünkü benim bir şeyim yok. -Buna katılıyorum.
Haftaya görüşürüz.
Çıkarken resepsiyoniste uğra.
Çarşamba, saat 14:00.
Walker. Philip Walker.
Beni gizlice izleyen son adamın adı buydu.
-Yakalandım. -Evet, yakalandın.
-Ne haber? Nerelerdeydin? -Cezalıyım.
-Yine mi? -Evet.
-Gemiden nasıl çıktın? -Tıp merkezinden geliyorum.
Neden?
Bir komutan için çok öncelikli bir evrak üstünde çalışıyorum.
-Ne tür bir evrak? -Bunu söyleme iznim yok.
Seni bir partiye davet edecektim.
Beni mi?
Evet, seni.
-Cezalıyım. -Evet, söyledin.
Ben. . . Şey. . .Gemiye döneyim.
Herhalde şu anda beni arıyorlardır, yani. . .
Sonra konuşuruz. Kahretsin.
Cezan bitince görüşürüz.
Evet.
Evet, gönder.
Çek pis ellerini üstümden.
Yolunu kaybetmiş olabileceğini düşünüp refakatçi yolladım.
Beni buraya getirtebilirsiniz, ama konuşturamazsınız.
Sağ olun. Gidebilirsiniz.
Konuşmak istemiyor musun?
Şöyle anlatayım. Elimdeki vakaların sayısı bu.
Kaybedecek vaktim yok. Sadece 3 seansta, bir değerlendirme. . .
. . .yapıp komutanına tavsiyemi bildirmek zorundayım.
Seni donanmadan atmak istiyor.
Burada konuşmadan oturabilirsin. Ama seanslarımız sen konuşana. . .
-. . .kadar başlamayacak. -Söyleyecek bir şeyim yok.
Peki.
Olana kadar otururuz. Emekliliğime dek oturabiliriz.
-Fark etmez. -Benim için de.
-Pekala. -Ya hapis?
-Ne hapsi? -Hapse attırın.
Hapis tam şurası. Kendin gir.
Şu işe bak, süren dolmuş. Haftaya görüşürüz. 14:00'te.
Cips ister misin?
-Ne? -Bir şey demedim.
-Bir şey dediğini sandım. -Sadece öksürüyordum.
Peki.
Belki hastalanıyorsun.
İyiyim.
-Sadece. . . -Sadece ne?
Burada böyle oturmak zaman kaybı. Her hafta. Zaman kaybı.
Zamanını boşa harcamanı istemiyorum, Antwone.
Peki, ne dememi istiyorsunuz?
Benim ne demeni istediğim değil. . .
. . .senin ne anlatmak istediğin önemli.
Belki bir soru sorabilirsiniz. Başlamak için.
Olabilir. Bir kayanın altından geldiğini söyledin. Ne demek bu?
Bilmiyorum. Aklıma gelen ilk şeydi.
-Sizce anlamı ne? -Anlamı şunlar olabilir:
Baskı altında hissediyorsun.
Üstünde bir yük var gibi. Karanlıktasın, yalnızsın.
-Ailen olmadığını söyledin. -Vardı.
Tamam.
-Yalnız üç seans mı? -Yalnız üç.
Babamın adı Edward'dı.
-Onu tanıyor muydun? -Hayır.
-Soyadını bile bilmiyordum. -Yerini biliyor musun?
-Evet, yerini biliyorum. -Seni...
Eski sevgilisinin evine gitmiş .
Tartışmışlar. Babamı öldürmüş.
-O sırada annen neredeydi? -Kodeste.
Anlıyorum.
Babam öldürüldükten iki ay sonra hapishanede doğmuşum.
-Annen neden hapse girmiş? -Bilmiyorum.
-Tek bildiğim size anlattıklarım. -Devlete mi verildin?
Evet. Devlet beni bir yetimhaneye yerleştirdi.
Annem çıkıp beni isteyene kadar kalacaktım.
Çıktı ama beni istemedi.
-Orada kaç yıl kaldın? -İki.
Bu konuda ne hissediyorsun Antwone?
-Bilmiyorum. -Bir şeyler hissediyor olmalısın.
Nasıl bir duyguydu?
-Yağmurlu günler. -Yağmurlu günler gibi mi? Peki.
Neden?
Bilirsiniz, Cleveland'da. . .
. . .yağmur yağar. Her zaman değil. . .
. . .ama dışarı çıkıp oynamak isteyen bir çocuğa. . .
. . .her gün yağıyor gibi gelir. Ama. . .
Çocuklar arada bir yağacağını bilir.
Ama bir çocuk için, çok fazla yağıyordu.
Tamam.
-Haftaya gelmemi istiyor musunuz? -Evet, istiyorum.
-Anneni bulmayı hiç denedin mi? -Hayır efendim.
Peki. Haftaya görüşürüz.
Yoğun bir gün müydü?
Her zamanki kadar.
-Bu domatesler bahçemizden. -Sahi mi?
Geçen yıla göre çok daha iyiler.
Usta bahçıvan değilim, ama kim bilir? Öğreniyorum galiba.
Bu domatesler gerçekten iyi.
2 yaşımda Tate ailesine evlatlık verildim.
Rahip Tate, burnundan soluyan bir vaizdi.
Kendi kilisesi vardı.
Yalnız birkaç üyesi vardı. Bayan Tate, kuzen Nadine...
...üvey kardeşlerim:
Keith. Keith yarı beyazdı.
Dwight. Ve ben.
Pazar günleri üç kez kilise, salıları İncil dersleri...
...perşembe Gönüllü Gençler toplantısı, cuma koro provası.
Kutsal Ruh 'u yakalarsak Bn. Tate bize vanilyalı gofret verirdi.
Bu yüzden hiçbir pazar kaçırmazdık.
Yüce Tanrım! Haydi kilise! Kutla!
Rahip Tate, Dwight'ı hiç sevmezdi.
Fazla gururluymuş.
Bu gururu dayakla ezmeye çalışırdı.
Hatta bazen onu ölesiye döverdi.
-Seni döver miydi? -Hayır.
Galiba bana acıyordu.
Bu yüzden onu severdim. Ama ondan utanıyordum.
Ya Bayan Tate?
Ne olmuş ona?
Sizi işe yaramaz, rezil, dik kafalı zenciler. . .
. . .hanginiz duvarlarıma kirli ellerini sürdü, bilmiyorum.
Ama yapanın cezasını vereceğime eminim.
Beş para etmez anneleriniz sokağa atınca sizi ben aldım.
Böyle mi teşekkür ediyorsunuz?
Sizi nankör zenciler.
Şimdi cezasını verdiğimi biliyorum.
Beni bayıltana dek dövdüğünü...
. . .övünerek anlattı.
Tekrar dövmekle tehdit etti.
Ama hiç dövmedi.
Sence neden hiç dövmedi?
Belki korkuyordu.
Ama beni cezalandırmanın yeni bir yolunu buldu.
-Ateşi seviyorsun demek? -Hayır, Mu-deah. Ateşi sevmiyorum.
Sana ait olmayan şeylerden uzak dur.
Beni duyuyor musun?
-Duyuyor musun? -Evet, Mu-deah.
-Duyuyor musun? -Evet.
Salak zenci.
Beni sevmesi için elimden gelen her şeyi yaptım.
Hiçbiri işe yaramadı.
Sen evlatlıkların en küçüğü müydün?
En küçüğümüz Dwight'tı.
Ben ortancaydım, Keith de en büyüğümüzdü.
Bn. Tate bizi birbirimize öyle çok düşürürdü ki. . .
. . .birbirimizden nefret eder olduk.
Ama bence asıl nefret ettiğimiz kendimizdi.
-Ne demek istiyorsun? -Keith yarı beyazdı.
Keith'le beni ve Dwight'ı karşılaştırırdı.
Onun saçı iyiydi, bizimki kötü.
Babası beyaz olduğu için Keith'in bizden iyi olduğunu söylerdi.
Keith'in yerinde olmak istiyordum.
Keith bile zenci denilmekten kaçamıyordu.
Adlarımızı hemen hemen hiç kullanmaz, ''zenci'' derdi.
Öyle sık zenci derdi ki, kimi kastettiğini söyleyişinden anlardık.
-Dwight'la Keith'e ne oldu? -Dwight, Lucasville Cezaevi'nde.
Keith'i annesi geri aldı.
Annesinin bir sevgilisi tarafından tecavüze uğradı.
-Bu senin başına geldi mi? -Tabii ki hayır.
Peki.
Bn. Tate'in sana. . . Hiç iyi davrandığı oldu mu?
Evet, oldu. Bazen arkadaşlarına iyi çocuklar olduğumuzu. . .
. . .bizimle gurur duyduğunu söylerdi.
-İyi günlerde. -İyi günlerde mi?
Uyandığımda havadaki kokudan nasıl bir gün olacağını anlardım.
-Nasıl anlardın? -Uyandığımda. . .
. . .yulaf, yumurta ve suladığı kaldırımdan gelen su kokusu varsa. . .
. . .gün boyu dikkatli olmalıydım.
Ama krep kokusu aldıysam, her şey yolundaydı.
Sık sık krep yapar mıydı?
Hayır, efendim.
Daha konuşmak istiyorsan sıradaki randevumu ertelerim.
Hayır, efendim.
Hey, Slim?
Ne?
-Gelecek izninde eve gidecek misin? -Evet, benimkilerle ilgilenmeliyim.
Ben iznimde tabutuyla kasabaya inen bir vampir gibi olacağım.
-Eğlenceden önce dinleneceğim. -Bu ne demek?
-Sus. Uyumaya çalışıyoruz. -Mızmız çeneni kapa. Tanrım!
Sen ne zaman gidiyorsun, domuzcuk?
Annen kendine gelip paramı gönderince.
Ya sen Fish? Sen ne zaman gidiyorsun?
Fish? Fish?
Dün gece rüyamda Jesse'yi gördüm.
-Jesse kim? -En iyi arkadaşımdı.
Evde olmadığım zaman Jesse'nin yanındaydım. Üç nedeni vardı:
Bir; arkadaşıydım, beni dövmezdi.
Jesse, bak. Beş tane tuttum.
Diğer nedenler, beni dövmesin diyeydi.
-Bende 3 tane var. -Onu çok severdim.
Seninkileri ver.
Arkadaşımız Kenny'yi delirtirdik.
Kenny'ye şaka yapalım.
Ben Jesse'yle niye arkadaşsam, Kenny de benimle o yüzden arkadaştı.
-Kenny, bakayım. -Jesse nerede?
Durun! Çıkarın şunları! Çıkarın!
-Kenny, ne oldu? -Kenny, yazmayı unutma.
Bn. Tate, Jesse'den nefret ederdi.
Bizi birlikte görmekten daha çok nefret ederdi.
Ama bizi ayıramazdı. Beni evden kovduğu zaman çok mutlu oldum.
Twonny?
Şu serseri zenci Jesse arayıp seni sordu.
Sinemaya gideceğinizi söyledi.
Bak şu şeytanın işine.
Sinemaya gidebileceğini kim söyledi ki?
Parayı nereden aldın zenci? Çaldın mı?
-Çimleri düzelttiğimi söyledim. -Yoksa çalardın.
Parayı bana ver. Parayı bana ver dedim.
Parayla ne yapacağını bilmezsin.
O yüzden hiç vermedim.
Niye her zaman her şeyi benim için zorlaştırıyorsun?
Zorlaştırmak. Zorlaştırmak?
-Bu süslü lafları nereden öğrendin? -Süslü laf değil.
-Küstahlaşma. -Küstahlaşan yok.
-Küstahlaşma! -Küstahlaşan yok.
Artık dövemeyeceksin. Yeter! Yeter artık!
Yüce İsa adına.
Evimden defol.
Kim alır seni ha?
Geri zekalı zenci. Seni kimse istemez.
Annen olacak karı bile istememiş.
Ayakkabımı ver.
Ayakkabıyı elinden aldığın zaman kendini çok iyi hissetmişsindir.
Tepesine binebilecek gibi hissettim.
-Ama sakinleştim. -Neden?
Bilmiyorum.
Sakinleşmene sevindim.
Nasıl hissettin?
Bir ödül kazanmış gibi.
-Ama bu beni korkuttu. -Neden?
İlk kez kendimi ondan daha güçlü hissettim.
Bir sürpriz gibiydi.
-Jesse'ye ne oldu? -İrtibatı kaybettik. Bilirsin.
Bu, Tate'ler gibi insanların zihniyetini anlamaya yardım edebilir.
Al. Adı Köle Toplumu.
-Beni döven birini niye anlayayım? -Senin yaşadıkların, kısmen. . .
. . .kölelerin efendilerinden gördüğü ve nesiller boyu. . .
. . .çocuklarına geçirdiği muamelenin sonucu.
Tate'lere kadar.
Efendim, bu bahaneye benziyor.
-Çocuktum. -Anlıyorum.
-Onları savunuyor gibisiniz. -Yaptıkları yanlıştı.
Yanlış seçimleri yaptılar. Ama konumuz onlar değil, sensin.
Bana gönderildin, çünkü öfke sorunun var.
Öfkelenmeye hakkın var.
Ama bu öfkeyi kanalize etmeyi, yapıcı yönde kullanmayı öğrenmelisin.
Kavga edeceğine spor salonuna git, boks torbasını döv, ağırlık kaldır.
Bu enerjiyi kendini geliştirmek için kullan.
Japonca kursuna gidiyorsun, değil mi? Tamam, doğru yoldasın.
Bunu haftaya konuşabilir miyiz?
Üç seans, evlat. Tavsiye için bana verilen bu.
Sana ikinci bir şans verilmesini tavsiye edeceğim.
İstediğin bu, değil mi? Donanmada kalmak.
-Evet efendim. -Tamam. Peki. Beladan uzak dur.
-Nasılsın? -İyiyim.
-İyi görünmüyorsun. -Bir şeyim yok.
-Hala o evrakla mı uğraşıyorsun? -Hayır, hallettim.
-Kestirme olsun diye oradan geldim. -Nereye gidiyorsun?
Hiçbir yere.
Gitmeliyim. Cheryl, sonra konuşuruz.
Niye hep birinin annesinden bahsediyorsunuz?
Birinin annesinden bahsetmiyoruz. Senin annenden bahsediyoruz.
Hey, Fish. Eminim bir daha bu vapurda beyazlarla kavga etmezsin.
-Bu vapur değil, bu bir gemi. -''Bu bir gemi. ''
Taşralı zenci. Seni donanmaya kim aldı?
Fish, ne o okuduğun kitap?
Kapağına bakayım. Köle Toplumu?
-Bu zırvayı niye okuyorsun? -İstediğim için.
Bu köle gemisi değil. Kölelik zamanında da değiliz.
Emin değilim. Sen gemideki tek Tom Amca'sın.
Yarı zamanlı zencisin. Grayson, niye hep aptalca konuşuyorsun?
-Ne yaptığım seni ilgilendirmez. -Çekil başımdan.
Ya bizlerle takıl, ya da beyazlarla.
-Kararını ver. -Otur yerine.
-Ne yapacaksın? -Yapma Fish. Dur!
-Bırak onu! -Sen zayıfsın Fish.
Sağ olun efendim.
Sıradaki kim?
Ee, Dr. Davenport, onu spora mı yolladınız? Kum torbası dövmeye.
Reçeteniz bu değil mi?
Sen niye buradasın?
Baskı altında mı hissediyorsun? Bir kayanın altında gibi misin?
Haydi, konuşsana.
Acele et, çünkü sadece üç seansın var.
Ne bakıyorsunuz? Ne bakıyorsunuz ha? Hasta mısınız?
Şifa mı lazım? Şifa mı lazım?
Siz hasta denizcilerin bazıları mesai saatinden sonra gelmeli.
İyi kalpli Dr. Davenport o zaman size şifa verir.
Ya da bütün sorularınıza cevap veren bir kitabı olabilir. Doğru değil mi?
Doğru değil mi?
Ofisime girer misin?
-Bitirdin mi? -Yeni başladığımı sanıyordum.
Aklından çıkmış olabilir. . .
. . .ama bir üstüne hitap ediyorsun. Anladın mı?
-Anladın mı? -Evet komutanım. Hata ettim.
Buna inansan iyi olur.
Hayır efendim. Sizinle konuşmakla hata ettim.
-Ne? -Üç seans, değil mi?
-Doğru. -Kuralları ihlal edemeyiz.
-Doğru. -Peki ne yapayım yarbay?
Çünkü ne yapacağımı bilmiyorum.
Ne yapacağımı bilmiyorum.
Yorgun musun?
Günün nasıldı?
Uzun. Ama şikayetim yok.
Sen beni bekleme. Çok işim var.
Biliyorum.
-İyi geceler. -İyi geceler.
-Nihayet bu ceza da bitti. -Bir süre rahat duracağım.
-Kantinden bir şey ister misiniz? -Ne bu kantin işi?
Orada geçirdiğin zaman ceza sürenden çok.
-İyi bir arkadaş olmaya çalışıyorum. -Şakaydı.
-Bana Skittles getir. -Ve bir Snickers.
-Domuz cipsi. -Ve sandviç. Sağ ol.
Tamam.
Burada ne arıyorsunuz efendim?
Buralardaydım, gemini gördüm. . .
İskeleye demirlemiş bu koca gemiyi mi gördünüz?
Gelecek çarşamba paydostan sonra seni ofisimde görmek istiyorum.
Devam etmek istiyorsan.
Önce takvimime bakmalıyım.
-Efendim. -Peki.
-Bana haber ver, tamam mı? -Baş üstüne.
Hey, Cheryl.
-Nasıl gidiyor? -İyi.
-İşten mi çıkıyorsun? -Evet.
Kızgın mısın?
Niye kızayım?
Özür dilerim.
Sorun değil.
-Nihayet cezan bitti mi? -Evet.
-Artık gezebilir misin? -Evet.
Şu an nasıl? Boşum.
Hayır, birkaç dakika sonra biriyle buluşmaya söz verdim. . .
-Kızın adı ne? -Hayır, öyle bir şey değil.
Yarına ne dersin?
Ertesi güne ne dersin? Çarşamba. Paydostan sonra?
-Daha iyi olur. -Peki.
Kadınlar kışlasının lobisinde 17:00'de buluşalım.
-Tamam. 17:00'de buluşuruz. -Tamam.
Randevu tamam.
-Bitti mi? -Evet.
-Bir soru sorabilir miyim? -Tabii.
Sizce ömrü boyunca sorunlar yaşamış birinin. . .
. . .sorunlu kalmaması mümkün mü?
-Değişmesi mümkün mü? -Kesinlikle. Neden?
-Nedeni yok. -Bir şey içer misin?
-Hayır, istemem. -Peki.
Yani, biriyle tanıştığınız zaman. . .
-. . .sorunlarınız olmuşsa. . . -Kız kim?
-Adı ne? Adı ne? -Cheryl.
-Kantinde çalışıyor. -İyi. Donanmadan olsun.
Değil mi? Ee?
Şey. . .
Onunla konuştun mu?
Evet, konuştum.
-Ama takıldım, dilim tutuldu. -Herkes ilkinde beceriksizdir.
-Benim kadar değil. -Herkes, inan bana.
-Siz bile mi? -Ben bile. Herkes.
Ee?
-Bu akşam çıkıyoruz. -Güzel.
İki gün önce çıkacaktık. . .
. . .ama kafamı boşaltmak, biraz zaman kazanmak ve. . .
-. . .sizinle konuşmak istedim. -Peki.
-Ne yapmalıyım? -İyi bir kız mı?
-Evet. -Ondan hoşlanıyorsun.
Tamam. Onunla çık işte.
Bazen bir görüşmenin gerginliğini onu canlandırarak atabilirsin.
-Nasıl? -Sen kendin ol. Ben de Cheryl.
Birkaç soru soracağım. Sohbet edeceğiz. Tamam mı?
-Siz Cheryl mısınız? -Tamam. Evet.
Cheryl'ı oynayacak kadar deliyim.
Tamam. Sen başla.
-Hayır. -Ben başlayayım. Evet. . .
-Nasılsın? -İyi.
Güzel. Güzel. Nereye gidiyoruz?
Dışarı.
Gördünüz mü?
-Ben açım. Sen? -Yerim.
Bak, bu iyi. Kavradın.
-Sahi mi? -Korkacak hiçbir şey yok.
Telefon numaramı vereyim. Bir şey sormak istersen. . .
. . .beni arayabilirsin. Gece gündüz, her zaman.
-Eğlen. Beni ara, tamam mı? -Eğleneceğiz.
Tamam. Hiç bilinmez evlat. Bu işler bazen ilerleyebilir.
Neye doğru?
Karımla ben çıktık. Evliliğe ilerledi.
Bizimki evliliğe ilerlemeyecek.
Peki, güzel. Git buradan. Eğlen. Hey, eğlen, tamam mı?
-Tamam. -Peki. Görüşürüz.
-İlerletmek yok. -İlerletmek yok.
-Al. -Sağ ol.
Bir şey değil.
-Ne bu? -Frapuçino.
-Frapuçino? -Evet. Beğendin mi?
-6 dolar? -Fiyatını ne dert ediyorsun?
O kadar para kazanıyoruz. Donanmaya bunun için girdim.
Dünyayı görmek. Servet yapmak.
Onca parayla ne yapacağımı bilmiyorum.
Pekala, şimdi donanmaya katılma nedenini söyle.
-Gerçek nedeni mi? -Evet.
Pekala.
Babam donanmadan. Vietnam gazisi.
Oğulları da büyüyüp onun gibi donanmada hizmet edecekmiş.
Ama küçük bir pürüz vardı. Hiç oğlu olmadı.
-Böylece sen. . . -Böylece ben. . . Evet.
Buna değiyor, biliyor musun?
Donanmadan nefret etsem bile, ki etmiyorum. . .
. . .o üniformayı giydiğimde parlayan gözlerini görmek için bile değer.
-Babanla yakın mısınız? -Evet, yakınızdır.
Şükran Günü'nde evde olmak için sabırsızlanıyorum. Sen gidiyor musun?
Gideceğim.
-Ben açım. Sen? -Yerim.
Ne?
-Hiç. -Ne?
-Emin misin?
-Birkaç tane ısmarlasaydın. -Bir tane istedim.
Bunlar iyi. Sebze iyidir. Tatmak ister misin?
Haydi, tadına bak.
Çok iyi. Beyaz lahana, kırmızı lahana, sarı lahana var.
İğrenç lahana.
Berbat.
O kadar kötü değil.
Pekala. . .
. . .ne yapmak istersin? Ya da ne yapmak istiyorsun?
-Yapmak istediğin ne? -Yapmak istediğim?
-Öğretmen olmak. -Öyle mi?
-Annem öğretmendi. -Gerçekten mi?
Bence öğretmenlik güçlü bir konum.
-Çocuklara bir şeyler veriyorsun. -Bence mükemmel bir öğretmen olursun.
Sahi mi? Sağ ol.
Bence. . .
Bence sen çok güzelsin.
Sağ ol.
-Ne? -Biraz tuhaf. . .
Yani hoş. Gülümsediğinde ağzının aldığı şekil.
Bir kenarı diğerinden daha fazla kıvrılıyor. Biliyor muydun?
-Hayır. -Şirin.
-Sağ ol. -Saklamamalısın.
Daha sık gülümsemelisin. İyi bir şey.
İşte geldik.
-Eğlendin mi? -Evet, çok eğlendim. Sağ ol.
-İyi geceler. -İyi geceler.
-Ne bu? -Japonca.
Anlamı, ''Bu akşamı seninle geçirmek. . .
. . .bana büyük zevk verdi. ''
-Harika. Çok hoştu. -Sağ ol.
Peki ''Belki bunu bir ara yine yaparız. '' nasıl denir?
Bilmiyorum.
-Sonra söyle. -Tamam. İyi geceler.
-İyi geceler. -İyi geceler.
Evet. Onu öptüm. Vay canına.
Ama sana özel detayları söylemeyeceğim.
Gerçekten. Durum böyle.
Bu benim kızım. Ona saygı duyuyorum. Ve?
Kendi işine bak.
Tanrım, bununla pizzaya benzemişim.
-Merhaba. Nasılsın? -Selam.
-Ne yapıyorsun? -Düzenleme.
-Düzenleme? -Çok biriktiler.
Şunu atarak başlayabilirsin.
-Sıraya girmen gerekecek. -Ya?
Şunu hatırlıyorum. Onu da at.
Şuna bak.
-Bir ömür önce. -Benim için değil.
Şuna bakayım.
Ne?
Bunu ne kadar sürdüreceksin? Beni görmezlikten gelmeyi.
Yapma bebeğim. Neden söz ediyorsun? Yani. . .
-Keyfimiz yerindeyken niçin. . .? -Bunu anlamazlıktan mı geleceksin?
Neden söz ettiğini bilmiyorum.
-Ne dediğimi biliyorsun. -Açım. Eve geliyorum ve. . .
Konuş benimle. Jerome?
-Beni öptü. -Ne?
Beni öptü. Onu zorlamadım bile.
Onu eve bıraktım, Japonca birkaç laf ettim ve beni öptü.
-Dinle, Er Fisher. . . -Kapınıza geldiğim için affedin. . .
. . .ama mecburdum. Sizinle konuşmak zorundaydım.
-Habersiz geldim, özür dilerim. -Bu tamamen kuraldışı.
Ne yapacağımı bilmiyorum. Haftaya Meksika'ya seferimiz var. . .
-. . .ve ben onunla ciddileşiyorum. -Döndüğünde burada olacak.
-Nereden biliyorsunuz? -Sendeki heyecanın birazı varsa. . .
. . .burada olacak. Garanti ediyorum.
-Sakin mi olayım? -Bu iyi bir öneri.
-Tamam. Bunu bir daha yapmam. -Çok teşekkürler. İyi geceler.
-Teşekkür ederim efendim. -Bir şey değil.
-Kimdi o? -Bir hastam.
İlk randevusuydu.
Öyle heyecanlıydı ki, bana anlatmadan yapamamış.
O zaman tedavi etme.
Bana nasıl dans ettiğini göster. Nasıl dans ettiğini göster!
Seni bilmem ama, benim matematiğim doğruysa bu masada bir bayan eksik.
Bilmiyor musun? Fish bir sevgili buldu.
-Kız donanmada, değil mi? -Hemen her dakika ona yazıyor.
Çok romantik.
-Anlamıyorum. -Anlıyorsun.
-Anlamı. . . -Çiftleşmek istiyor.
Dansı yapmak. Anladın mı?
-Gel. Gel. -Hayır, kalsın.
Bırak eski köleyi yağlasın. Sevgilin bilmedikten sonra zarar gelmez.
-Haydi, kalk. -Hayır, istemiyorum.
İstemediğin şey ne?
-Onu rahat bırak Grayson. -Sorumu cevaplamadı.
-Ne sorusu? -İstemediğin şey ne?
Seni bir kızla hiç görmedim. Kız arkadaşı olduğunu söylüyor.
Onu gören var mı peki?
Var mı? Boş ver, tatlım.
O bir çaylak. Daha kerhaneye gitmemiş.
-Çok korkuyor. -Sikerim seni Grayson.
-Ha? Ne dedin? -Duydun.
Beni mi sikersin? Bu kadar kadın varken. . .
. . .beni mi istiyorsun? Anladınız mı çocuklar?
Senin için endişeliyim Fish. Yani. . .
. . .bu kadar hareket var. . .
. . .neden kadın istemiyorsun?
Evet. İbne.
Yine başlıyoruz.
Bırak onu!
Davenport.
Uçağı ne zaman iniyor?
Tamam. Hayır, anlıyorum.
Anlıyorum.
İzin verin, önce onunla konuşayım.
Peki. Teşekkür ederim.
Kavgayı bıraktığımızı sanıyordum Antwone.
Gireyim.
Nöbetçi subay arkadaşlarının ifadelerini yolladı.
Şimdi, baştan anlatmak ister misin?
Benimle konuşmak zorundasın evlat.
Anlatsan iyi olur, şu anda benden başka kimsen yok.
Anlamaya çalışıyorum, ama bana bir şey söylemelisin.
-Ne diyeceğimi bilmiyorum. -Olanları anlat.
-Benimle dalaştılar. -Nasıl yani?
Bazı çocuklar benimle dalga geçti.
-Dayanamadım. -Nasıl?
Sadece. . .
Şaka yapıyorlardı.
Ne tür şakalar?
Ben ve kadınlar hakkında.
Kabul etmedim.
Senin kadınlarla olman hakkında ne tür şakalar, Antwone?
Benim bakir olduğuma dair şakalar.
-Öyle misin? -Bilmiyorum. Olabilirim.
Tamam.
Neden bir kadınla birlikte olmadın sence?
Düşün evlat.
Bir nedeni olmalı.
Yakışıklı bir gençsin. Birçok fırsatın olmuştur.
-Belki kadınlardan hoşlanmıyorsun. -Hoşlanıyorum.
-Belki seksle ilgilenmiyorsun. -İlgileniyorum.
-Seksi her zaman düşünüyorum. -Başladığımız yerdeyiz.
Öyleyse nasıl oldu da bir kadınla beraber olmadın?
-Oldum. -Peki.
Ne zaman?
-Ne zaman? -Çocukken.
-Bir öpücüktü. -Tamam.
-Nasıldı? -Nefret ettim.
-Korkunçtu. -Neden?
-Kustum. -Neden?
-Çünkü. . .
Çünkü dilini ağzıma soktu. Hep sokuyordu.
-Bu annem. -Diğer kadın annen demiştin.
Fikrimi değiştirdim.
-Ama değiştiremezsin. -Bu benim annem.
-Zenci? Zenci, beni duyuyor musun? -Sana söylüyor.
-Zenci dedim. -Geliyorum Mu-deah.
-Dwight? Keith? -Evet, Mu-deah. Geliyorum.
Kıçınızı kaldırıp gelin.
Kıyafetlerinizi bozmayın dedim size.
Nadine, şehre Sosyal Hizmetler bürosuna gidiyoruz.
-Tamam. -Twonny, sen Nadine'le kal.
Peki Mu-deah.
Twonny, neye bakıyorsun orada?
Neye bakıyorsun?
Aferin.
Öpücük ver.
Şimdi aşağı in.
Ne dedim sana? Aşağı in.
Bodruma in ve onu indir.
Acele et.
Evet, düğmelerin hepsini aç. Haydi.
Haydi dedim.
İndir.
Beni duydun, indir dedim. Ayaklarımdan çıkar.
Şimdi yanıma yaklaş.
Yaklaş. Korkmana gerek yok.
Şimdi dokun bana. İstediğini biliyorsun.
Evet, öyle. Öp beni.
Haydi, öp beni dedim.
Bebeğim, öpücük ver.
-Antwone! -Seni söyleyeceğim.
Ne oldu lan? İyi misin?
Gir.
İyi misin?
Yine mi yaptı?
Dayak da mı attı?
Geçti, Antwone. Burada kalabilirsin.
Ben sana bakarım. Gel, sana bir gömlek bulalım.
Bana. . . Bana o şeyleri yaptırdı.
Daha çocuktum.
Dediği bir şeyi yapmazsam beni dövüyordu.
Jesse bunu söylediğin tek kişi miydi?
Evet efendim.
O çıplak gördüğüm tek kadın.
Neredeyse 25 yaşındayım.
Hiç yapmadım.
Bu utanç verici.
Nefret ediyorum.
-Evet, buyurun. -Merhaba Bn. Davenport. Ben Er Fisher.
-Antwone Fisher. -Senin için ne yapabilirim?
Yarbayı görmeye geldim. Bir hastasıyım.
-Burada buluşmamızı istedi. -Henüz eve gelmedi. Ama. . .
İçeri girsene. Bekleyebilirsin.
-Elma suyu ister misin? -Evet. Sağ olun.
Şükran Günü'ne hazırlanıyorsunuz galiba efendim.
Bana ''efendim'' deme, yaşlı hissediyorum.
Berta de. Tatilde eve gidiyor musun?
Hayır, ama geminin aşçıbaşı büyük bir yemek planlıyor. Ona katılacağım.
-Güzel. İşte. -Çok teşekkür ederim.
Ofise ilk girdiğimde ilk gördüğüm şey sizdiniz.
Resminizdi. Hoş bir yüzünüz olduğunu düşündüm, iyi bir yüz.
Ve sizin gibi bir kadınla evlendiği için onun iyi olduğunu.
Başlamaya hazır mısın?
Evet efendim.
-Tanıştığımıza sevindim. -Ben de çok sevindim.
Kibar olmaya çalışıyordum.
Neden gemide kibar olmaya çalışmıyorsun?
Otur.
-Evinizi beğendim. -Sağ ol. Senin evinden bahset.
-Ailenin terk ettiği günkü evinden. -Efendim?
Tate'ler seni evden kovduğu gün. Bunu anlat.
Yetimhaneye geri döndüm.
Sosyal becerilerimi geliştirmem gerektiğini söylediler.
Kimse ergen bir oğlanı evlat edinmek istemezmiş.
Beni Pennsylvania'daki bir ıslahevine gönderdiler.
Şimdiki mükemmel becerilerimi orada edindim.
-Sonra ne oldu? -Tek başıma kaldım.
Bir sosyal hizmetli beni erkekler sığınma evine götürdü.
67 dolar verdi. . .
-. . .ve hoşça kal dedi. -Orada ne kadar kaldın?
-Ertesi sabaha kadar. -Sonra?
Biraz parkta yattım, sonra buraya geldim.
-Evime mi? -Hayır efendim. Donanmaya girdim.
Hepsi bu. Antwone Fisher'ın öyküsü bu.
Tamam. Bu kadar. Bugünlük bitti.
Ve bir daha karımla konuşma. Duydun mu?
-Baş üstüne. -Peki.
-Er Fisher. -Buyurun.
Buraya gel.
-Ne yaptım? -Çok konuşma. Derhal buraya gel.
Niyetini bilmiyorum, ama dikkatli olsan iyi edersin.
-Bir şey yapmadım. -Bir şey yapmadın mı?
-Bir şey yapmadım.
Karım seni Şükran Günü yemeğine çağırıyor. Çok şirin bulmuş seni.
Bu izlenimi nereden almış olabileceğini biliyor musun?
-Ha? Bana bak. -Hayır efendim.
-Belki nazik kişileri seviyordur. -Pekala, Şükran Günü. . .
. . .benim evim, ailem, yemek masam. Saat 14:00. Geç kalma.
-Baş üstüne. -Toz ol.
Burası güzelmiş. Nasıl buldun burayı?
Bu bir fener kulesi, ben de denizciyim.
-O beni buldu. -Şapşal.
-Buraya sık sık gelir misin? -Bazen düşünmek için gelirim. . .
. . .ya da sorunları çözmek için.
Ne demek istediğini anlıyorum.
Dürüst olabilir miyim?
Evet.
Hatırlıyor musun hani sana şey demiştim. . .
Önemli bir evrak üstünde çalıştığımı.
Evet.
Yalandı.
-Biliyorum. -Biliyor musun?
Evet. Psikiyatra gidiyorsun, değil mi?
-Biliyor muydun? -Anlamak zor değildi.
-Deli olduğumu mu söylüyorsun? -Hayır.
Ee?
Artık benimle uğraşmak istemezsen anlarım.
Psikologa giden tek kişi sen değilsin.
-Sen de mi gidiyorsun? -Hayır.
Söyledim ya, babam Vietnam gazisi. O gidiyordu.
Demek o iyileşmiş.
Psikiyatra neden gidiyorsun peki?
Donanmadan önceki hayatım biraz karmaşık.
-Utanıyordum. -Neden?
İstenmemekten.
Ve. . . Benim annem babam yoktu.
Sana bile yaklaşmaya korkuyordum.
Sana yaklaşamayacak kadar utangaçtım, inanır mısın?
-Hayır. -Evet.
-Beni izlediğini fark edene dek. -Seni izlemiyordum.
Yapabileceğim bir şey varsa buradayım.
-Zaten yapıyorsun. -Ne yapıyorum?
Kendin olarak.
Şükran Günü'nüz kutlu olsun.
Şükran Günü'nüz kutlu olsun efendim.
İyi bayramlar efendim. Biliyorum. . .
. . .Berta.
Evet, gir içeri.
Merhaba. Ben Antwone.
Ben. . . Evet, açım.
Yerim.
-14:00, ha? Niye geciktin? -Elma suyu almak için durdum efendim.
-Tamam, güzel. -Mutlu bayramlar.
Teşekkürler. Girsene. Dua edeceğiz.
Pekala millet. Bu Antwone. Antwone, bunlar ailem.
Bu annem, Johnny Mae.
-Kayınbiraderim, Duke Amca. -Memnun oldum.
-Babam Howard. Ablam Gwen. -Nasılsın?
-Ve erişkin kızı. -Selam Antwone.
-Yanına oturmak ister misin? -Gwen, Gwen. . .
Gel yavrum. Buraya oturabilirsin.
Tamam.
-Duke, duayı sen okusana. -Tamam. Herkes el ele tutuşsun.
Başımızı öne eğelim.
Cennetteki Babamız, dizlerimiz üstünde ve bedenimizi eğerek. . .
. . .en mütevazı halimizle geliyoruz sana.
Şükran Günü'nü ailemizle paylaşma fırsatı için sana şükrediyoruz.
Sağlığımız için sana şükrediyoruz Tanrım. . .
. . .ve varlığıyla bizi onurlandıran dostlarımız için.
Ayrıca dünyada ve yaşamlarımızda huzur için sana dua ediyoruz.
-Amen. -Amen.
Pekala. Yiyelim. Evet.
-Al babacığım. -Teşekkür ederim.
-Tatlım, biraz daha hindi? -Hayır, sağ olun efendim.
Benim yanımda utangaçlık yapma.
-Özellikle yemek masasında. -Baba, çocuğu rahat bırak.
-Sorun değil. -Öyleyse daldır. Yemek bedava.
Howard.
Ben ordudayken, savaş sırasında. . .
-. . .sen daha doğmamıştın. . . -Howard.
Neyse, bayramları Avrupa'da nöbette geçirirdim.
Annemin bayram yemeklerini çok özlerdim.
-Howard, çocuğu rahat bıraksana. -Rahatsız etmiyorum ki.
-Rahat bırak. -Belki yemek istiyor.
-Sadece konuşuyorum. -Babana sebze ver.
Dinle, sana bir sorum var. Nerelisin?
-Cleveland. -Cleveland. Öyle mi?
Eminim annenin bayram yemeklerini özlüyorsundur.
İzninizle.
-Nereye gidiyorsun? -Bilmiyorum.
-Hep böyle oluyor. -Bana ne bakıyorsunuz?
-Niye çocuğa bunu yaptın? -Çocuğu kaçırttı.
Kaçırtmadım. Konuşuyordum.
-Bu yüzden arkadaşlarımı getirmiyorum. -İyi misin?
Evet. İyiyim. Tate'lerde hiç gerçek bir Şükran Günü geçirmedim.
Burada da geçirdiğini sanmıyorum.
-Hayır, çok hoş bir aileniz var. -Sağ ol.
Bunu size getirdim. Bugün davet ettiğiniz için.
-Bana bir hediye mi? Para mı? -Hayır.
Bir şiir. Gözlüksüz göremiyorum.
-Sen okusana. -Sizin okumanızı yeğlerim. Lütfen.
Kim ağlayacak küçük oğlan için Kaybolmuş ve yapayalnız
Kim ağlayacak küçük oğlan için Terk edilmiş , ana babasız
Kim ağlayacak küçük oğlan için Ağlayarak uyuyan
Kim ağlayacak küçük oğlan için Hiç bir zaman kazanamayan
Kim ağlayacak küçük oğlan için Kızgın kumlarda yürüyen
Kim ağlayacak küçük oğlan için Adamın içindeki oğlan
Kim ağlayacak küçük oğlan için Kederi ve acıyı iyi bilen
Kim ağlayacak küçük oğlan için Tekrar tekrar ölen
Kim ağlayacak küçük oğlan için
İyi bir çocuk olmaya çalışan
Kim ağlayacak küçük oğlan için İçimde ağlayan
-Kim ağlayacak, Antwone? -Ben.
Hep ben ağlıyorum.
-Çok güzel bir şiir, Antwone. -Biliyorum. İyi yazarım demiştim.
Evet, öyle. İyisin, çünkü dürüstsün.
Pek çok insandan daha dürüst, öfkende bile.
Dürüst olmadığın tek şey, aileni bulma ihtiyacın.
-Gerçek aileni. -Onları aramaya ihtiyaç duymuyorum.
-Birçok sorunu yanıtlayabilir. -Hiç sorum yok.
Seni kurtarmaya gelmedikleri için onlara kızgınsın.
-Belki bilmiyorlardı. -Nasıl bilmezler?
Bu soruyu onlara sormalısın.
''Bir kabahate rağmen art niyetsizce hoşgörmek. ''
Webster'da affetmek böyle tanımlanıyor.
-Neden affetmek zorundayım? -Özgür olman için.
Hayatına devam etmek için.
Neden ailemi aramam gerek? Sen varsın ya doktor.
Bence bu akşam iyi vakit geçirdi.
Antwone. Bence iyi vakit geçirdi, sence?
Evet, öyle görünüyordu.
Veda ederken kapıda çok tatlı bir şey yaptı.
Beni törene çağırdı.
-Japonca kursundan mezun oluyormuş. -Biliyorum.
-Gitmemi istiyor. Seninle olmamı. -Ona ne dedin?
Onur duyacağımı söyledim, Jerome.
Peki.
Tamam.
Tebrikler.
-Astsubay Fisher. Aferin. -Sağ olun yarbay.
Bekliyordum. Cheryl, değil mi? Seninle tanışmak bir zevk.
-Teşekkür ederim. -Hakkında iyi şeyler duydum.
-Eşiniz nerede? -Gelemedi.
Tebriklerini yolladı. Sana küçük bir hediye.
Tamam. The Philosophy and Opinions of Marcus Garvey.
-Sağ olun. -Bir şey değil.
Özel konuşabileceğimiz bir yer var mı?
-Sakıncası var mı? -Hayır. Yok.
-Memnun oldum. -Memnun oldum efendim.
Kimse var mı?
Ne oldu doktor?
-Nasılsın? -İyiyim.
Evet, iyisin Antwone. İyisin.
Komutanından hep iyi şeyler duyuyorum.
Arkadaşlarınla çok iyi geçiniyorsun. Seninle gurur duyuyorum.
Sağ olun efendim.
Aileni bulma konusunu düşündün mü?
Bilemiyorum. Ne için?
Bence bundan daha önemli bir şey yok, Antwone.
Ne söylemeye çalışıyorsunuz?
Seninle gurur duyduğumu. Çok ilerleme kaydettiğini.
Tamam. Bunu dediniz. Sorun ne?
Sorun yok.
Bunun benim için çok zor olduğunu anlamalısın.
Seanslarımız bitti. Dinle. Beni bir dinle.
-Ne demek bitti? -İleriye gitmenin zamanı.
-Sorunlarımı çözümlüyoruz. -Artık çözümleyemeyiz.
-Beni dinle. . . -Bırak beni!
Çık. Çık!
-Herkes hep beni terk ediyor. -İnsan büyür. Yaşamda ilerler.
Sen büyüdün. Şimdi ilerleme zamanı.
Annem beni terk etti, babam, Jesse. Şimdi de sen.
-Jesse? Ne demek istiyorsun? -Oraya hiç gitmemeliydik.
Allahın belası kafamda çanlar çalıyor.
-Çanlar mı? Bana çanlardan bahset. -Boş ver! Güvenemem. . .
Jesse'ye ne oldu, Antwone?
Benden uzak dur. Artık kimse benden hiçbir şey alamaz.
Kim o?
Kim olduğunu sordum. . . Fish! Merhaba oğlum.
-N'aber lan? -Dur. Oynama.
Ne demek oynamayı kes? Canına okumayayım şimdi.
-Ne haber? -Senden ne haber?
Nerelerdeydin? Nerede kalıyorsun? Nasılsın?
Sığınma evindeyim. Prospect Caddesi'nde.
-Nerede kalıyorsun? Gerçekte. -Sokaktayım.
-Sokakta ne işin var? -Gidecek yerim yok.
Gidecek yerin yok mu? Benim evime gelemedin mi?
Hayır. Annen burada kalmama izin vermez.
Dalga geçiyorsun. Bilmesi gerekmez. Bütün gün çalışıp bütün gece uyur.
Ayrıca burada bir sürü insan var. Senin varlığını fark etmez.
Burada kalabilirsin. Gerçekten.
-Buzdolabında bir şey var mı? -Evet, var bir. . .
-Aç mısın? -Açım.
-Aç mısın? -Evet, lan. Oynama.
Sokaklarda da yatmış gibi kokuyorsun lan.
Yavaş ol be. Kimse yemeğini almayacak.
Bn. Tate losyonunu nasıl kullandırmazdı? Kullanılmış yemek yağını sürdürürdü sana.
Kızarmış tavuk gibi kokardın. Şöyle derdin:
''Kesinlikle açım! '' Çok komikti. Gülmekten çatlardım.
Annenin seni o tuğlayla kovalaması kadar komik değil.
-Hatırlıyor musun? O komikti. -Hatırlıyorum.
Dostum, o komik değildi. Hala başımın arkasında şişlik var.
-En iyi arkadaşımsın, değil mi? -Ne istiyorsun?
Arkadaşımın mahalleye gelmesine sevinemez miyim?
Eve dönmene sevinemez miyim?
-Senden bir şey istiyorum. -Ne?
-Beni kollamanı. -Peşinde biri mi var?
Niye peşimde biri olsun? Sadece beni kollamanı istiyorum.
-Tamam. -En iyi arkadaşım değil misin?
-Evet. Dalgayı bırak lan. -Banyo yap da, sokağa çıkalım.
Beğendiğim Brenda'yı biliyor musun?
Beğendiğin Brenda'nın şimdi üç çocuğu var.
Şişmanladı. Şişko. Gerçekten, oğlum.
-Artık küçük, seksi Brenda değil. -Annen nasıl?
Hamile kaldı.
Git bir şeyler al. Benden.
-Sökül, ihtiyar! -Ne yapıyorsun?
Bilmece değil! Anlaşılacak bir şey yok. Dur, Fish.
Paraları sökül haydi. Beni kolla, Fish.
Ertesi günün sonunda, donanma kampındaydım.
Hep Jesse'nin şanslı olduğunu düşünürdüm.
-Ona gıpta ederdim. -Nasıl şanslı olabilir? Öldü.
Evet, beni terk etti. Ondan başka kimsem olmadığını biliyordu.
Seni terk ettiğini düşündüğün için ona kızgın mıydın?
Evet. Biraz.
-O neden şanslı? -Artık savaşması gerekmiyor.
Senin de.
-Sizce başaracak mıyım? -Bence başardın bile.
Sence?
Bir başka hayatta veya zamanda belki. . .
. . .bir kral olabilirdim.
Aileni bulduğun zaman benimle iletişime geç.
Tamam mı? Her şeyi dinlemek istiyorum.
Baş üstüne.
Seni seviyorum evlat.
Ben de sizi.
-Kim o? -Tahmin et.
Hayır, ben Philip Walker, gece avcısı.
Ne haber?
İzne çıkıyorum.
-Ne zaman? -Sen izin talep edip. . .
. . .bana katılır katılmaz.
-Ciddi misin? -Evet.
Yeni döndüm. Bu yıl bir daha izin vermezler.
Acil durum izni isteyemez misin?
Bir yakının sana çok ihtiyacı olduğunu söyle.
Cheryl, gerçekten benimle gelmeni istiyorum.
İki açık bilet bile aldım.
Cleveland'a mı?
-Onları arayacak mısın? -Evet. Bulmalıyım.
Ama yardımın olmadan olmaz.
Tamam. Elimden geleni yapacağım.
Önce açık tenli kızlar, en çabuk onlar evlat edinildi.
Sonra açık tenli erkekler, sonra koyu tenli kızlar...
... ve sonra, en sona koyu tenli erkekler.
Üzgünüm. 1980'den sonraki tüm doğum kayıtları Sosyal Hizmetler'e taşındı.
SOSYAL HİZMETLER MÜDÜRLÜĞÜ
Doğum Tarihi 22.10.1990 1994'ten beri aile bekliyor.
Annenizle son temasınız?
2 aylıkmışım.
-Babanızla? -Hiç.
Doğum yeri?
Ohio Eyaleti Kadın Hapishanesi.
Hemen dönerim.
Bunu imzalamanız gerek.
-İyi şanslar Bay Fisher. -Sağ olun.
Burada hiçbir şey yok.
Üvey annene gitsene.
Kim, Bn. Tate'e mi? Hayır. . .
Oraya dönmem.
Neden? Ailen hakkında bir şey biliyor olabilir.
Bunu daha önce hiç yapmadım.
Benimle bir gezintiye gel.
Satış yapmaya geldiysen yaylan haydi.
Tanrım! Sen misin Antwone? Buraya gel bebeğim.
Dokunma bana.
Evet, benim. Ve büyüdüm.
Bn. Tate'le konuşmak istiyorum.
-İçeri girmeyecek misin? -Hayır.
Onu çağırır mısın?
-Antwone geldi. -Tanrı aşkına.
Nerede çocuk? Zenci, sarıl bana. . .
Zenci. . .
Evin yolunu bilmiyor musun? Nerelerdeydin?
Bir tek şey için geldim:
Gerçek ailem hakkında ne biliyorsan söyle.
-Ailen hakkında bir şey bilmiyorum. -İsim, telefon, herhangi bir şey?
Bilmiyorum dedim. Gel haydi. Gir içeri.
Her şeyi hatırlıyorum.
Her şeyi.
Bana yardım edebilirdin, ama dayak attın. Ya sen?
-Neden bahsettiğini bilmiyorum. -Biliyorsun! 6 yaşındaydım!
-Dinle bakalım. . . -Hayır, sen dinle.
-Unuttun herhalde. . . -Dinle dedim.
Şimdi sıra bende. Anlıyor musun?
Ne yapmaya çalıştıysan. . .
. . .önemi yok. Beni yıkamadın.
Hala ayaktayım. Hala güçlüyüm.
Ve hep olacağım.
Elkins.
Babanın adı Edward Elkins'di.
Shaker Heights ve Doğu Cleveland'a bak. Ben de Akron ve Cleveland'a.
Evet. 1976.
Alo, Edward Elkins'in ailesini arıyorum.
Edward Elkins.
-Edward Elkins'in ailesini arıyorum. -Efendim? Hayır, Edward.
-E-D-W-A-R-D. -Evet, Edward.
-Ne? Açık konuşuyorum, anlamıyor. . . -Peki. Sağ olun.
Edward Elkins'in ailesini arıyorum.
Baştan söyleseydiniz ya. Neden. . .
Evet. California'dan geldik.
Evet, orası çok güzel.
Tamam. Yardımınız için sağ olun bayan. Hoşça kalın.
Bir şey buldun mu?
-Ne aldın? -Çin yemeği.
-Alo? -Alo, bayan?
Edward Elkins 'in ailesini arıyorum.
Edward mı? Edward için arayan kim?
Adım Antwone Fisher. Ailemi bulmaya çalışıyorum.
-Tatlım, Edward öleli yıllar oldu. -Evet efendim, biliyorum.
Yıllar. O benim babamdı.
Dur biraz. Beni bu şekilde arayan kim?
-Bu numarayı nereden buldun? -Telefon rehberinden.
Bütün gün Elkins'leri aradım. Size yalan söylememe neden yok.
Edward hiç bahsetmedi. . . Adın ne dedin?
-Antwone. -Antwone.
Annemin hamile olduğunu bildiğini sanmam. O hapishanedeymiş.
-Nasıl öldüğünü biliyor musun? -Evet bayan.
Bir sevgilisi tarafından öldürüldü.
Aman Tanrım. Dur.
20 yıl sonra gecenin bir yarısı ortaya çıkmanın sebebi ne?
Uzun hikaye. Ama donanmadayım. . .
. . .ve Batı Kıyısı'nda görevliyim. Yakında dönmem gerek.
-Gitmeden önce evime gel. -Olur.
Tamam, kalemin var mı? Adresimi al.
1089 Drexel Caddesi.
1089 Drexel.
-Orayı biliyor musun? -Evet, bayan.
-Yarın evime gel, tamam mı? -Tamam. Bayan?
-Kız arkadaşımı getirebilir miyim? -Onunla tanışmayı çok isterim.
-Eminim o da ister. -Dinle, biliyor musun. . .
. . .Edward senin babansa, şu anda halanla konuşuyorsun oğlum.
Halan Annette'le konuşuyorsun, babanın küçük kardeşi.
-Yarın görüşürüz. -Yarın görüşürüz.
-İyi geceler. -Hoşça kalın.
Onları buldum.
-Ailemi buldum. -Sahi mi?
Bebeğim.
-Bilmiyorum. Ne düşünüyorsun? -Eddie'ye benziyor.
-Sahi mi? -Evet, tıpkı ona benziyorsun.
Doğum belgemi getirdim.
1976'da doğmuş. Edward'ın öldüğü yıl.
Evet. O Haziran'da ölmüş, ben Ağustos'ta doğmuşum.
-Ve annenin adı Eva. . . -Eva Mae Fisher.
Eva'yı tanıyorum. Jess'in ablası.
-Kim? -Jess.
-Fish mi? -Evet, Fish. Jess Fisher.
Oğlanın adı Antwone Fisher. Bu Jess'in ablası Eva Mae.
-Mae-Mae. Hodges Caddesi'nde yaşıyor. -Ben Mae-Mae hatırlamıyorum.
Adresini biliyor musunuz?
Onu tanımıyorsun, değil mi?
Hayır, ben. . . Hayır, hayır.
Tanışmak istiyor musun?
Evet. Evet.
Emin misin? Çünkü bunu hemen şimdi halledebiliriz.
Evet, eminim.
Şapkamı alayım.
Gelmemi istiyor musun?
Hayır, sen burada bizimle kalsana canım.
Tamam. Gidelim.
Hoşça kal.
Bana bir şey olmasına izin vermeyeceksin, değil mi?
Hayır Antwone. Sana bir şey olmasına izin vermem.
-Kim o? -James Elkins, Edward'ın ağabeyi.
Beni duydun mu Eva? Ben James.
-Ne istiyorsun? -Girebilir miyiz?
-Merhaba Eva. -Merhaba.
Tamam evlat. Gir.
Bu kim Eva?
-Johnny. -Hayır. . .
. . .bu Antwone Quenton Fisher.
Antwone Quenton Fisher kim, Eva?
İlk oğlum.
Burada bir şey olduğu yok.
-Kalmak istiyor musun? -İstiyorum.
Ben arabadayım.
-Yiyecek bir şey ister misin? -Hayır.
Neden beni almaya hiç gelmedin?
Nerede olduğumu merak etmedin mi?
Ya da ne yaptığımı? Ne olduğumu?
Hala sağ olup olmadığımı?
Merak etmedin mi?
Başımın çaresine baktım. Evet.
Kanunla başımı derde sokmadım.
Yüzlerce kitap okudum. . .
. . .şiirler yazdım, resimler yaptım.
Dünyayı dolaştım.
Ülkeme hizmet ediyorum.
İki dil biliyorum.
Üçüncüyü de öğreniyorum.
Hiç çocuğum yok.
Hiç uyuşturucu kullanmadım, hatta sigara içmedim.
Seni hayal ederdim.
Annemi.
Annemi, neye benzediğini.
Nasıl göründüğünü. Sesini, gülümsemeni.
Hatta kokunu.
Bunca yıldır seni merak ettim.
Seni hayal ettim. Beni özlemedin mi?
Her gün okula giderken. . .
. . .hep bir sonraki köşede olduğunu hayal ettim.
Oraya vardığımda sen orada olacaktın.
Ve aklımda. . .
. . .sen hep oradaydın.
Ama beni bulamıyordun.
Ben de bir sonraki köşeye koşacaktım. . .
. . .ve sen orada olacaktın. Olacağını biliyordum.
Sonra bana. . .
. . .dondurma alacaktın.
Ve sonra beni eve götürecektin.
Ben iyi bir insanım.
İyi bir adamım.
-Nasılsın? Ben amcan Horace. -Çekil yoldan Horace. Gel canım.
-İşte geldi. -Şuna bak. Ben halan Eda, canım.
Ben, ben! Ben kuzenin Jeanette. Evine hoş geldin.
Ben halan Anna. Nasılsın yavrum?
Ev
-Bu karım, T. -Nasılsın yakışıklı?
Ben kuzenin Eddie. Babanın ismini koymuşlar.
-Bu kardeşim Ray. -Ne haber ahbap?
Ben kuzenin Jason, dostum. Kucak, kucak.
Pekala çocuklar. Açılın.
Hoş geldin.
-Tamam. -Haydi, yiyelim!
Hey, krep ister misin?
İşte. Sosise ne dersin?
Artık bakir değilim.
Bunu duyduğuma sevindim.
-Nasılsın evlat? -Harikayım komutanım.
Güzel. Güzel. Seni görmek çok güzel. Ee?
Tavsiyenizi tuttum. Ailemi buldum. Annemi de.
Güzel. Ve?
Kalbimde onu affediyorum. Ama onu bir daha görmesem. . .
Anlıyorum.
İnsanın annesi için böyle hissetmesi tuhaf.
Ama yaptım ve size haklı olduğunuzu söylemeyi borçluyum.
-Bana borçlu musun? -Evet efendim. Onu bulmalıydım.
Haklı isem hep yanlış nedenlerden.
-Bu aramızda kalacak, tamam mı? -Peki efendim.
Karımla ben çocuk istiyorduk, ama sahip olamayacağımızı öğrendik.
Bu onu temelden sarstı.
Ama onun için ne yapacağımı biliyordum. Yardım, tedavi gerekti.
Tedavi görmesini sağladım. En iyi psikiyatrla, beni yetiştiren.
Ama ben, iyi olan, güçlü olan. . .
. . .aynı anda kendimi kapamaya başladım.
Sezdirmeden, sessizce. Benim küçük sırrımdı.
Bir gün genç bir delikanlı ofisime ve hayatıma girene. . .
. . .o küçük sırrı patlatana dek. Tam suratıma.
Ve beni imkansız sandığım bir biçimde utandırdı.
Senin sayende Antwone, daha iyi bir doktorum. . .
. . .ve daha iyi bir koca olmayı öğreniyorum.
Bana hiçbir şey borçlu değilsin. Ben sana borçluyum.
Sen şampiyonsun evlat. Seni yenen herkesi yendin.
Seni selamlıyorum.
-Aç mısın denizci? -Yerim, efendim.
Gidelim öyleyse.
Edward Elkins'in anısına. . .
. . .tanıma zevki ve onuruna erişemediğim babamın.
Antwone Fisher'ın senaryosu kendi hayatından esinlenmiştir.
Bu filmde adı geçen bazı kişi ve olaylar hayal ürünüdür.